Op de terrasjes bij Puerto Banus was het, na heftige regenval en overstromingen aan het begin van december, tegen het einde van de maand weer goed toeven. De zon scheen, een licht briesje beroerde onze haren, de azuurblauwe zee deinde zachtjes, grote vissen en eenden heupwiegden langs onze tafeltjes …. Maar wacht eens ! Vissen en eenden die heupwiegden ? Bij nadere beschouwing bleken het vrouwen, bij wie de injectable-spuit nogal was uitgeschoten…. Aan hun verbaasde gelaatsuitdrukking te zien waren ze zelf ook nog niet over de schrik heen !
Mijn Spaanse collega’s hadden blijkbaar niet veel meer op met het begrip “natuurlijk”, hetgeen duidelijk te zien was bij hun cliënteel.
Dat was vroeger wel anders. Het viel me toen juist altijd op dat de Spaanse schonen zo weinig deden om de fysieke aftakeling, die uiteindelijk ons aller deel is, enigszins onder controle te houden.
Blijkbaar was het hier tot voor kort “no bien visto” (“not done”) om middels een cosmetische correctie iets aan je uiterlijk te doen.
Nu is echter een tegenbeweging ingezet ! Ook in Spanje lijkt momenteel de “alien-look ” in te komen …

Dat dit niet alleen bij vrouwen het geval is bewijzen de Franse tweelingbroers Bogdanoff. Deze heren, beide presentator van populair-wetenschappelijke en science fiction programma’s op de Franse tv, zijn een goed voorbeeld van een “folie a deux” : beiden vroeger good-looking, nu beiden gedeformeerd door groteske ophopingen van fillers ter plaatse van jukbeenderen, wangen, lippen, kin. Hierdoor zijn de broers weliswaar tijdloos om te zien (ze zijn 67 jaar oud, maar zouden ook 40 kunnen zijn), maar volstrekt niet meer van deze aarde. Je kunt je ogen er gewoon niet vanaf houden, zo krankzinnig zien ze er uit ! Ik snap werkelijk niet dat hun tv-bazen, of goede vrienden, niet eens tegen hen gezegd hebben : mannen, waar zijn jullie nou in godsnaam mee bezig ?
Het heeft hun populariteit echter allerminst geschaad. Integendeel : toen een van hen vorig jaar neerstreek op een terras in St. Tropez, waar wij toevallig ook zaten, moest hij bijna ontzet worden door de obers, omdat horden toeristen zich op hem stortten voor een “selfie” !
Ik dacht nog even “zal ik ook”, maar zag er toch maar vanaf …
Van dichtbij leek het erop of de man een kop uit een rariteitenkabinet had opgezet ; zijn hoofd leek ook te groot voor zijn lichaam. Het was een heel onwerkelijke situatie, iets uit een science fiction serie …

Dit tafereeltje bleef door mijn hoofd spoken. Zou het een mode-gril zijn, of een voorbode van nog veel krankzinniger cosmetische veranderingen ?

Het lijkt of veel van mijn collega’s alle schroom van zich afgeworpen hebben en er vol ingaan als hun clienten, gehersenspoeld door extreme voorbeelden in steeds laagdrempeligere social media, daarom vragen.
Ach, misschien moeten we het een beetje in perspectief zien. Vergeleken met de terreurdreiging en oorlogsgekte, die ons de laatste tijd omringt, is deze gekte toch van een veel onschuldiger soort.
Maar gekte blijft het, in mijn optiek.

Robert Schoemacher, cosmetisch arts