Soms vragen mensen mij : vindt u dit werk nog wel leuk, dokter ? Na zoveel jaar in de cosmetische “business” raak je toch uitgekeken op al die dames met hun rimpeltjes ?
Heel eerlijk : ik vind het na 25 jaar nog steeds een prachtig vak. In de eerste plaats omdat de cosmetische geneeskunde een heel breed gebied is, dat veel meer behelst dan het behandelen van rimpels.

Je kunt je als cosmetisch arts bezighouden met het verfraaien van een gezicht . Zo kun je met fillers lelijke of storende zaken, zoals donkere kringen onder de ogen, minder laten opvallen of zelfs doen verdwijnen. Met botox kun je bijvoorbeeld boze trekken verhelpen. Daarnaast kun je een gezicht soms echt mooier maken door bijvoorbeeld een doorsnee mond middels een injectie met hyaluronzuur (Restylane) een sensuele lading te geven.

Het bestrijden van de ouderdom van een gezicht is een ander aspect van de cosmetische geneeskunde: het verval zet al vanaf je 18e in, dus daar krijgen we al vroeg mee te maken. Steeds meer twintigers melden zich om de eerste symptomen te bestrijden. Ouderdom is namelijk een tweeslachtig iets : we willen allemaal graag ouder worden, maar de bijbehorende kenmerken daarvan accepteren we niet. Om dat verouderende gezicht op de beste manier “aan te pakken” is het noodzakelijk dit op een driedimensionale manier te beschouwen. Alles hangt met elkaar samen, en het oplossen van het ene probleem kan een nieuw creëren, doordat het gezicht uit balans raakt. Dan gaat het wringen, en valt het op dat er iets gedaan is ; er zijn genoeg Hollywood sterren die daar de levende voorbeelden van zijn. Het slapper worden van de weefsels (huid, vet) en het afnemen van volume (vet, bot) vergt een gecombineerde aanpak. Samenwerking tussen de cosmetisch arts en de plastisch chirurg, soms aangevuld met de kaakchirurg, levert dan het beste resultaat op.

Een andere reden waarom ik het vak nog steeds leuk vind is het contact met de mensen. Ieder heeft zijn eigen verhaal, en die verhalen blijf ik boeiend vinden (een enkele keer schrijf ik er wel eens een voor u op). Dat is ook de reden dat ik mijn behandelingen ruim plan, qua tijd. Ik heb er een hekel aan me te moeten haasten, en wil iedereen voldoende aandacht kunnen geven. Als je alleen maar aan “productie draaien” doet wordt het werk al snel vervelend.

En tenslotte : het blijft een uitdaging om je cliënt en jezelf een tevreden gevoel te geven over een behandeling. Het is namelijk niet alleen een kwestie van vakmanschap, maar ook van gevoel voor esthetiek : niet iedere arts kan een artiest zijn, maar de besten in ons vak zijn dat natuurlijk wel.

Mijn dochter Livia (zes jaar) heeft van dit alles nog geen weet. Laatst had ik vier dames op een rij, die allemaal wat grotere lippen wilden. Livia komt soms wel eens (heel ondeugend natuurlijk) de behandelkamer binnenlopen, want in Den Haag heb ik mijn praktijk aan huis, dus zij ziet dan wat ik aan het doen ben. Zij zag deze vrouwen ook allemaal weggaan met een coldpack, dat ze voor hun mond hielden. “Pappa, jij bent lippendokter, hè ?” vroeg ze na afloop aan me. Voor haar is dat net zoiets als poppendokter. Ik beaamde dat natuurlijk; maar ik hoop dat u, volwassen lezer, begrijpt dat mijn vak wat meer in houdt.

Bekijk de video over lapvergroting met fillers hier.

Robert Schoemacher, cosmetisch arts